20.9.2026 – 31.10.2026
Een gesprek over de wereld – Danny en Danielle Matthys
“Danny Matthys maakt werk dat nooit af is”, titelde ooit een krant. Het is een rake beschrijving
waaruit duidelijk blijkt dat het werk van Danny, en inmiddels ook van Danielle, een oeuvre in
wording is, een work in progress zoals dit zo treffend verwoord wordt in het Engels. De vele
verschillende werken die ooit gemaakt of aangevat werden, worden naar het nu toegetrokken,
zonder weliswaar de oude voorstellingen te verloochenen. Het verleden vervaagt, in de herinnering
en in het oeuvre, maar is niettemin blijvend aanwezig onder verschillende lagen. Verleden, al is het
gesluierd, blijft present in het werk en maakt het beeld des te meer aanwezig. Een beeld, een
schilderij, werkt immers als geheel.
.
Infiniti: elk werk is slechts een zin uit een langdurig gesprek over de wereld
Deze titel reikt een sleutel aan om het grotere oeuvre van Danny en Danielle Matthys te begrijpen
en te interpreteren. Elk werk is een deel van een veel groter geheel, al functioneert elk werk
evengoed op zichzelf. Beeld en gedachten, waaronder ook herinneringen, zijn met elkaar verweven,
gaan een symbiose aan. Net zoals bij het denken en mijmeren, deemstert het verleden weg, en
blijven flarden herinneringen, die zelf aan continue verandering en voor herinterpretering vatbaar
zijn, hangen in onderlagen. In sommige werken wordt de voorstelling, in mindere of meerder mate,
toegelaten.
.
Dit oeuvre impliceert dus evenzeer een verbeelding van de voortschrijdende tijd, van de tijd in
wording. Het is een visualisatie van een bij uitstek onvatbaar gegeven, en nodigt daarmee uit tot het
aangaan van de uitdaging om – opnieuw – intenser te kijken. Tijdwaarneming, simpelweg, vergt tijd.
Naast de duur om het werk te vatten, is er ook tijd nodig om het werk te maken.
Het productieproces stemt overeen met het componeren van een muziekstuk. Het is een
componeren met textuur, met kleur, met lagen. Kleur en ritme bepalen het visuele aspect, de textuur
van het werk en geven diepte. Het zijn uitgesproken muzikale stukken, elk met een eigen timbre en
textuur. In deze zin lezen de beeldwerken als partituren die zorgvuldig gecomponeerd werden – en
nog steeds worden – over een soms lange periode. Danny is niet enkel de componist van deze
visuele partituren, maar is samen met Danielle uitvoerder van een oeuvre dat steeds aan verandering
onderhevig is, zelfs gedurende de uitvoering ervan.
.
Bebop
Om de parallel met de muziek door te trekken, het proces van werken is freewheelen vanuit de
ervaring. Jam sessions van ervaren muzikanten die kunnen improviseren op een leven van
herinneringen. Een noot die mist. Het mag. Net als in het leven zelf, komen er soms dissonanten in
voor. Zoals het componeren van een symfonie ontplooit het oeuvre zich gestaag. Vergelijkbaar met het
taalgevoel in de poëzie, of in een song, waarin elk woord juist moet zitten, wordt elke nieuwe
ingreep of toevoeging trefzeker toegepast. De symfonie van tijd zwelt aan met steeds meer
instrumenten, meer textuur, meer kleur, meer klank. Met dit stevige fundament wordt het werk
gegronder, vollediger en krachtiger. De individuele basis van elke werk intensifieert de grondslag
van het globale oeuvre. Dit oeuvre is het resultaat van het samen uitvoeren van een gezamenlijke compositie.
Deze uitvoering, net als de compositie, blijft evolueren.
Georges Petitjean 2026